- Kalendarium
-
Debaty
- Czy Polska będzie "Fit for 55%"?
- Efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii w budynku wielorodzinnym
- Gospodarowanie wodą w budynku wielorodzinnym
- Jak przeciwdziałać ubóstwu energetycznemu i zanieczyszczeniom powietrza
- Szanse rozwoju energetyki morskiej w Polsce
- E-mobility – czy tylko samochód elektryczny?
- Zielone finansowanie
- Gospodarka o obiegu zamkniętym
- Czy planowanie przestrzenne w Polsce da się naprawić?
- Czy transformacja energetyczna w Polsce oznacza wzrost bezrobocia?
- Roślinność na wokół i w budynku wielorodzinnym
- Fundusze unijne na gospodarkę niskoemisyjną
- Ekologia w modzie i tekstyliach
- Seminarium naukowe: Co ekstremalne zjawiska pogodowe mówią nam o zmianach klimatu?
- Woda w mieście - jak ją zagospodarować
- Senior czuje dobry klimat
- Przyszłość ciepłownictwa w Polsce
- Jak zmniejszyć ubóstwo energetyczne?
- Jak osiągnąć neutralny dla klimatu transport w ciągu najbliższych 30 lat?
- Jaki rynek pracy po węglu?
- Czy polska gospodarka może działać bez węgla?
- Jaką energetykę warto dotować?
- Dlaczego węgiel tanieje?
- Zielone miejsca pracy
- Miasto bez samochodu?
- Śląsk - co po węglu?
- Ustawa o energetyce odnawialnej
- Ile powinien kosztować prąd
- Szczyt klimatyczny w Limie
- Węgiel a zdrowie
- Efektywność szansą dla gospodarki
- Energetyka rozproszona
- Polska wobec celów 2030
- Biblioteka
- Wideo
- Patronaty
- Projekty
- O serwisie
- Opinie
Aktualności
Badanie współpracy organizacji pozarządowych z biznesem w Wielkiej Brytanii (10762)
2010-12-30Drukuj
W listopadowym numerze „Environmental Politics” ukazał się ciekawy artykuł omawiający wyniki badań na temat potencjału brytyjskich organizacji pozarządowych do współpracy z sektorem energetycznym1. Jak podają autorzy, u podstaw badania leżało proste pytanie, dlaczego niektóre organizacje wykorzystują partnerstwo z biznesem jako narzędzie do osiągnięcia swych środowiskowych celów, a inne tego nie czynią.
Literatura, na którą powołują się badacze, poświęca relacji organizacje pozarządowe – biznes sporo miejsca. Trzeba jednak odnotować, że cytaty i odwołania pochodzą z końca XX w. oraz z początku XXI wieku. Najczęściej są to opisy przypadków współpracy organizacji społecznej z którąś z wielkich korporacji. Ale nie tylko – pojawiają się również analizy sytuacji konfliktowych, do jakich doszło pomiędzy organizacją pozarządową a kompanią.
Autorzy dokonują analizy, jak to nazywają, krajobrazu organizacji społecznych, zaangażowanych w problematykę energetyczną w Wielkiej Brytanii. W ramach prowadzonych analiz wydzielają kategorię organizacji zajmujących się mobilizacją zasobów politycznych i finansowych dla swojego przetrwania, a także dla realizacji swych celów środowiskowych. To organizacje najczęściej o hierarchicznej strukturze, sprofesjonalizowane, efektywne w zdobywaniu dotacji i publicznego wsparcia. Cechy takie autorzy określają jako „zdolność do działania”.
Inną kategorię tworzą organizacje ukierunkowane w ich celach i działaniach na wartości. Tu pojawiają się organizacje identyfikowane jako społeczne ruchy, sieci o luźnej strukturze. Cechy tych organizacji prowadzą do wyróżnienia analitycznego kryterium „ukierunkowanie w działaniach”.
Pewne podobieństwa tego podziału pojawiają się w literaturze dotyczącej partnerstwa. Wymienia się w niej aspekty materialne (profesjonalizm, infrastrukturę) i niematerialne. Waga tych ostatnich jest niebagatelna, gdyż w odniesieniu do NGOs i biznesu mamy do czynienia z współpracą organizacji non-profit oraz nastawionych na zysk.
Badanie potencjału brytyjskich organizacji do partnerskich działań z biznesem energetycznym z 2007 roku przeprowadzono w oparciu o ankietę. Wyselekcjonowano 41 organizacji, z których 22 odpowiedziały na pytania zawarte w kwestionariuszu. Na podstawie badania udało się wyróżnić trzy grupy organizacji: WAR (słabe, ale radykalne), SAP (silne i pragmatyczne), SAR (silne i radykalne). Grupa pierwsza to organizacje związane z antynuklearnymi i prośrodowiskowymi ruchami z lat 70-tych i 80-tych. Nastawione na sprawy lokalne i przeważnie jednotematyczne organizacje typu WAR, aby zrealizować swe cele, wybierają częściej administrację rządową niż biznes. Silne ukierunkowanie na wartości wyraża się m.in. tym, że organizacje WAR tworzą partnerstwa w ograniczonej skali, a jeżeli już czynią to z sektorem energetycznym, to lokalnym i opartym o zasoby odnawialne.
Grupa SAP w zakresie polityki ochrony środowiska nastawiona jest na partnerstwo z innymi podmiotami – biznesowymi i z instytucjami rządowymi. Współpraca z sektorem energetycznym wśród nich jest także rzeczą naturalną. Jedna z cech tego partnerstwa jest to, że NGO typu SAP przeważnie zapewnia solidną wiedzę ekspercką, spory udział zasobów ludzkich a biznes, w zamian, płaci regularnie. Organizacje należące do tej grupy opisują się często jako uzupełniające konfrontacyjne podejście innych organizacji pozarządowych i z tego względu szukają partnerów właśnie wśród administracji czy biznesu. Pełnią role usługową, często w obszarach nierodzących konfliktu i ich ekspertyzy są dobrze widziane przez biznes. Współpracują w obszarach efektywności energetycznej, oszczędzania energii, zmian klimatycznych i redukcji emisji. Zagadnienia energii atomowej zajmują jedynie niewielką ich część.
Organizacje pozarządowe zaliczone do typu SAR stosują stosunkowo rygorystyczne zasady przy kontaktach z biznesem, w tym z sektorem energetycznym. Na przykład chętnie uczestniczą w okrągłych stołach i konferencjach, które mogą być sposobem oddziaływania na biznes i jego transformację. Wszystko to nie wyklucza jednak możliwości krytyki biznesu.
Autorzy artykułu powołują się na przykłady współpracy partnerskiej różnych organizacji działających na rzecz ochrony środowiska z biznesem energetycznym. Podbudowują w ten sposób wyniki badań.
Według nich istnieje wiele ograniczeń w budowaniu partnerstw pomiędzy NGOs a sektorem energetycznym. Ale fakt wyłonienia grupy SAP wskazuje, że organizacje pozarządowe dostrzegają potrzebę i korzyści z partnerskiego współdziałania z przedsiębiorstwami energetycznymi. Jednakże selektywne podejście tych organizacji do partnerstwa z tym sektorem wskazuje, że ten rodzaj relacji nie zastąpi innych form współpracy – NGOs z biznesem, nie stanie się efektywnym sposobem rozwiązywania problemów środowiskowych. Autorzy przyznają, że przeprowadzone przez nich badanie wymaga dalszego pogłębienia. To, co z pewnością udało się stwierdzić to zróżnicowanie postaw organizacji pozarządowych wobec sektora energetycznego. Ponadto, odpowiedzi na kwestionariusz wykazują, że energetyka odnawialna stwarza liczne możliwości współpracy z sektorem energetycznym. Z pewnością nie można tego powiedzieć o energetyce jądrowej.
By partnerstwo zaistniało jako narzędzie, konieczne staje się przeanalizowanie drugiej strony, a mianowicie biznesu energetycznego pod względem ich stosunku do NGOs.
Ciekawe jest to, że badanie otwartości organizacji pozarządowych na partnerstwo z sektorem energetycznym było sponsorowane właśnie przez ten sektor. Wynika to z podziękowań, które autorzy zamieścili w końcowej części artykułu.
Jako uczestnik działań pozarządowych na polu energetycznym, dostrzegam pewien zwrot polskich organizacji ekologicznych ku sferze biznesowej. Mój obszar obserwacji jest ograniczony do kilkunastu organizacji skupionych w Koalicji Klimatycznej i z racji tego zawężenia trudno o zdecydowane poglądy. Nie wiadomo, jak na partnerskie relacje z biznesem zapatrują się organizacje ekologiczne działające w poszczególnych regionach. To partnerstwo jest potrzebne i rzeczywiście, jak dzieje się to w Wielkiej Brytanii, energetyka odnawialna i kwestia jej promocji stwarzają pole do zawiązywania tego typu współpracy. Można jednak przyjąć, że sektor energii odnawialnej jest „młody” i niezbyt chętny do sięgania do NGOs, które również dopiero „wchodzą” w zagadnienia energetyki odnawialnej. Zwłaszcza, że cześć organizacji ekologicznych jest ideologicznie oddana tej energetyce, ale jednocześnie nie obce są im dylematy wpływu na środowisko, które wiążą się z rozwojem tego sektora.
Warto byłoby przeprowadzić w Polsce takie badanie, jakie w ogólnym zarysie starałem się przybliżyć powyżej. Warto też przeprowadzić je w pełnym wymiarze, a mianowicie takie, które by uwzględniało relacje NGOs a sektor energetyczny i sektor energetyczny a organizacje pozarządowe. A może już zostało zrealizowane?
Przypisy:
1. Krystian Krieger, M. Brooke Rogers, “Green partnerships in Britain’s energy sector – classifying non-governmental organisations and exploring their varying potencial to co-operate with energy companies”, Environmental Politics, vol. 19., no. 6, November 2010, 910-929.
Krzysztof Kamieniecki, Instytut na rzecz Ekorozwoju dla ChronmyKlimat.pl
www.ine-isd.org.pl
Autorzy dokonują analizy, jak to nazywają, krajobrazu organizacji społecznych, zaangażowanych w problematykę energetyczną w Wielkiej Brytanii. W ramach prowadzonych analiz wydzielają kategorię organizacji zajmujących się mobilizacją zasobów politycznych i finansowych dla swojego przetrwania, a także dla realizacji swych celów środowiskowych. To organizacje najczęściej o hierarchicznej strukturze, sprofesjonalizowane, efektywne w zdobywaniu dotacji i publicznego wsparcia. Cechy takie autorzy określają jako „zdolność do działania”.
Inną kategorię tworzą organizacje ukierunkowane w ich celach i działaniach na wartości. Tu pojawiają się organizacje identyfikowane jako społeczne ruchy, sieci o luźnej strukturze. Cechy tych organizacji prowadzą do wyróżnienia analitycznego kryterium „ukierunkowanie w działaniach”.
Pewne podobieństwa tego podziału pojawiają się w literaturze dotyczącej partnerstwa. Wymienia się w niej aspekty materialne (profesjonalizm, infrastrukturę) i niematerialne. Waga tych ostatnich jest niebagatelna, gdyż w odniesieniu do NGOs i biznesu mamy do czynienia z współpracą organizacji non-profit oraz nastawionych na zysk.
Badanie potencjału brytyjskich organizacji do partnerskich działań z biznesem energetycznym z 2007 roku przeprowadzono w oparciu o ankietę. Wyselekcjonowano 41 organizacji, z których 22 odpowiedziały na pytania zawarte w kwestionariuszu. Na podstawie badania udało się wyróżnić trzy grupy organizacji: WAR (słabe, ale radykalne), SAP (silne i pragmatyczne), SAR (silne i radykalne). Grupa pierwsza to organizacje związane z antynuklearnymi i prośrodowiskowymi ruchami z lat 70-tych i 80-tych. Nastawione na sprawy lokalne i przeważnie jednotematyczne organizacje typu WAR, aby zrealizować swe cele, wybierają częściej administrację rządową niż biznes. Silne ukierunkowanie na wartości wyraża się m.in. tym, że organizacje WAR tworzą partnerstwa w ograniczonej skali, a jeżeli już czynią to z sektorem energetycznym, to lokalnym i opartym o zasoby odnawialne.
Grupa SAP w zakresie polityki ochrony środowiska nastawiona jest na partnerstwo z innymi podmiotami – biznesowymi i z instytucjami rządowymi. Współpraca z sektorem energetycznym wśród nich jest także rzeczą naturalną. Jedna z cech tego partnerstwa jest to, że NGO typu SAP przeważnie zapewnia solidną wiedzę ekspercką, spory udział zasobów ludzkich a biznes, w zamian, płaci regularnie. Organizacje należące do tej grupy opisują się często jako uzupełniające konfrontacyjne podejście innych organizacji pozarządowych i z tego względu szukają partnerów właśnie wśród administracji czy biznesu. Pełnią role usługową, często w obszarach nierodzących konfliktu i ich ekspertyzy są dobrze widziane przez biznes. Współpracują w obszarach efektywności energetycznej, oszczędzania energii, zmian klimatycznych i redukcji emisji. Zagadnienia energii atomowej zajmują jedynie niewielką ich część.
Organizacje pozarządowe zaliczone do typu SAR stosują stosunkowo rygorystyczne zasady przy kontaktach z biznesem, w tym z sektorem energetycznym. Na przykład chętnie uczestniczą w okrągłych stołach i konferencjach, które mogą być sposobem oddziaływania na biznes i jego transformację. Wszystko to nie wyklucza jednak możliwości krytyki biznesu.
Autorzy artykułu powołują się na przykłady współpracy partnerskiej różnych organizacji działających na rzecz ochrony środowiska z biznesem energetycznym. Podbudowują w ten sposób wyniki badań.
Według nich istnieje wiele ograniczeń w budowaniu partnerstw pomiędzy NGOs a sektorem energetycznym. Ale fakt wyłonienia grupy SAP wskazuje, że organizacje pozarządowe dostrzegają potrzebę i korzyści z partnerskiego współdziałania z przedsiębiorstwami energetycznymi. Jednakże selektywne podejście tych organizacji do partnerstwa z tym sektorem wskazuje, że ten rodzaj relacji nie zastąpi innych form współpracy – NGOs z biznesem, nie stanie się efektywnym sposobem rozwiązywania problemów środowiskowych. Autorzy przyznają, że przeprowadzone przez nich badanie wymaga dalszego pogłębienia. To, co z pewnością udało się stwierdzić to zróżnicowanie postaw organizacji pozarządowych wobec sektora energetycznego. Ponadto, odpowiedzi na kwestionariusz wykazują, że energetyka odnawialna stwarza liczne możliwości współpracy z sektorem energetycznym. Z pewnością nie można tego powiedzieć o energetyce jądrowej.
By partnerstwo zaistniało jako narzędzie, konieczne staje się przeanalizowanie drugiej strony, a mianowicie biznesu energetycznego pod względem ich stosunku do NGOs.
Ciekawe jest to, że badanie otwartości organizacji pozarządowych na partnerstwo z sektorem energetycznym było sponsorowane właśnie przez ten sektor. Wynika to z podziękowań, które autorzy zamieścili w końcowej części artykułu.
Jako uczestnik działań pozarządowych na polu energetycznym, dostrzegam pewien zwrot polskich organizacji ekologicznych ku sferze biznesowej. Mój obszar obserwacji jest ograniczony do kilkunastu organizacji skupionych w Koalicji Klimatycznej i z racji tego zawężenia trudno o zdecydowane poglądy. Nie wiadomo, jak na partnerskie relacje z biznesem zapatrują się organizacje ekologiczne działające w poszczególnych regionach. To partnerstwo jest potrzebne i rzeczywiście, jak dzieje się to w Wielkiej Brytanii, energetyka odnawialna i kwestia jej promocji stwarzają pole do zawiązywania tego typu współpracy. Można jednak przyjąć, że sektor energii odnawialnej jest „młody” i niezbyt chętny do sięgania do NGOs, które również dopiero „wchodzą” w zagadnienia energetyki odnawialnej. Zwłaszcza, że cześć organizacji ekologicznych jest ideologicznie oddana tej energetyce, ale jednocześnie nie obce są im dylematy wpływu na środowisko, które wiążą się z rozwojem tego sektora.
Warto byłoby przeprowadzić w Polsce takie badanie, jakie w ogólnym zarysie starałem się przybliżyć powyżej. Warto też przeprowadzić je w pełnym wymiarze, a mianowicie takie, które by uwzględniało relacje NGOs a sektor energetyczny i sektor energetyczny a organizacje pozarządowe. A może już zostało zrealizowane?
Przypisy:
1. Krystian Krieger, M. Brooke Rogers, “Green partnerships in Britain’s energy sector – classifying non-governmental organisations and exploring their varying potencial to co-operate with energy companies”, Environmental Politics, vol. 19., no. 6, November 2010, 910-929.
Krzysztof Kamieniecki, Instytut na rzecz Ekorozwoju dla ChronmyKlimat.pl
www.ine-isd.org.pl
Udostępnij wpis swoim znajomym!
Podziel się swoją opinią
Za treść materiału odpowiada wyłącznie Fundacja – Instytut na Rzecz Ekorozwoju
![](/content/galeria/389/0/green-energy-congress-23092021-2.png)
![](/content/galeria/389/0/chronmyklimatcircle-kopiazl.jpg)
Wybierz dział
Newsletter
Patronaty
Kalendarium
- PN
- WT
- ŚR
- CZ
- PT
- SO
- ND
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
Projekty
![]() |
ChronmyKlimat.pl wersja 2.0 – portal na temat zmian klimatu dla społeczeństwa i biznesu. © Copyright Fundacja Instytut na rzecz Ekorozwoju |
Redakcja: ul. Nabielaka 15 lok. 1, 00-743 Warszawa, tel. +48 +22 8510402, -03, -04, fax +48 +22 8510400, portal@chronmyklimat.pl |
RSS
Polityka prywatności