- Kalendarium
-
Debaty
- Czy Polska będzie "Fit for 55%"?
- Efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii w budynku wielorodzinnym
- Gospodarowanie wodą w budynku wielorodzinnym
- Jak przeciwdziałać ubóstwu energetycznemu i zanieczyszczeniom powietrza
- Szanse rozwoju energetyki morskiej w Polsce
- E-mobility – czy tylko samochód elektryczny?
- Zielone finansowanie
- Gospodarka o obiegu zamkniętym
- Czy planowanie przestrzenne w Polsce da się naprawić?
- Czy transformacja energetyczna w Polsce oznacza wzrost bezrobocia?
- Roślinność na wokół i w budynku wielorodzinnym
- Fundusze unijne na gospodarkę niskoemisyjną
- Ekologia w modzie i tekstyliach
- Seminarium naukowe: Co ekstremalne zjawiska pogodowe mówią nam o zmianach klimatu?
- Woda w mieście - jak ją zagospodarować
- Senior czuje dobry klimat
- Przyszłość ciepłownictwa w Polsce
- Jak zmniejszyć ubóstwo energetyczne?
- Jak osiągnąć neutralny dla klimatu transport w ciągu najbliższych 30 lat?
- Jaki rynek pracy po węglu?
- Czy polska gospodarka może działać bez węgla?
- Jaką energetykę warto dotować?
- Dlaczego węgiel tanieje?
- Zielone miejsca pracy
- Miasto bez samochodu?
- Śląsk - co po węglu?
- Ustawa o energetyce odnawialnej
- Ile powinien kosztować prąd
- Szczyt klimatyczny w Limie
- Węgiel a zdrowie
- Efektywność szansą dla gospodarki
- Energetyka rozproszona
- Polska wobec celów 2030
- Biblioteka
- Wideo
- Patronaty
- Projekty
- O serwisie
- Opinie
Polecane publikacje
Liczymy (na) redukcję emisji (13188)
2011-09-08Drukuj
Czy zwiększenie europejskiego planu ograniczenia emisji z 20 do 30 procent rzeczywiście równałoby się dwutygodniowej emisji gazu w Chinach?
W listopadzie ubiegłego roku Fatih Birol, główny ekonomista Międzynarodowej Agencji Energetycznej (IEA), podważył znaczenie podniesienia celu redukcyjnego UE z 20% do 30% w walce z globalnym ociepleniem, mówiąc, że pozwoli to zahamować emisje gazów cieplarnianych w ilości, jaką Chiny emitują w ciągu dwóch tygodni. W rozmowie z Reutersem Birol podkreślał, że bez współpracy ze strony Chin i USA nie da się przeciwdziałać zmianom klimatu.
Polski minister środowiska Andrzej Kraszewski oraz minister gospodarki Waldemar Pawlak często przywołują słowa ekonomisty w dyskusjach o podniesieniu celu redukcyjnego UE do 30% (więcej stanowisku Polski w tej sprawie w tekście „Samotne weto Polski") i innych kwestiach związanych z polityką energetyczno-klimatyczną, takich jak opodatkowanie produktów energetycznych (opisane w artykule „Podatek od energii") czy rozdział bezpłatnych uprawnień do emisji (dla przypomnienia: „Decyzja KE w sprawie rozdziału bezpłatnych uprawnień do emisji po 2013 roku").
Okazuje się jednak, że wypowiedź Fatiha Birola jest nie tylko niebezpieczna – ponieważ może prowadzić do zahamowania działań mających na celu zapobieganie zmianom klimatu (w tym też redukcji emisji CO2) – lecz również myląca. Warto bliżej przyjrzeć się danym, aby zweryfikować, czy faktyczny zysk z przejścia na cel redukcyjny 30% rzeczywiście byłby tak znikomy?
Jak podaje Amerykańska Administracja Informacji Energetycznej (Energy Information Administration, EIA), emisje Chin w roku 2009 wyniosły 7706,83 Mt CO2eq, co daje około 147,80 Mt tygodniowo.
Celem Unii Europejskiej jest redukcja emisji do roku 2020 o 20% w stosunku do roku 1990, z możliwością podniesienia do 30%, jeśli inne kraje rozwinięte podejmą się podobnego działania.
Dane w tabeli obok przedstawiają wysokość emisji w milionach ton wyrażane w ekwiwalencie CO2 w roku 1990, 2009 oraz 2020 przy osiągniętym celu redukcji 20% lub 30%.
Aby policzyć możliwe oszczędności wynikające z wcześniejszej redukcji emisji CO2, należy rozpatrzyć dwa scenariusze redukcyjne, jeden przy osiągnięciu w roku 2020 celu redukcyjnego 20% i drugi przy osiągnięciu celu 30%.
Jeśli założymy, że w obu scenariuszach w roku 2050 Unia Europejska osiągnie przyjęty cel redukcji emisji o 85-90%, to szary obszar na poniższym wykresie odpowiada różnicy w emisji CO2 wynikającej ze zwiększenia celu redukcyjnego do 30%.
Scenariusz redukcji emisji w Unii Europejskiej
Wysokość emisji w Mt CO2eq.
Szary obszar – oszczędność emisji CO2 przy osiągnięciu celu redukcyjnego 30%.
Jak łatwo obliczyć, wyrażona w ekwiwalencie CO2 emisja zredukowana gazów cieplarnianych pomiędzy celem 20% i 30% wynosi około 11 176,4 milionów ton. Odpowiada to 75 tygodniom, czyli ponad 17 miesiącom emisji Chin w ich obecnej wysokości.
Można się oczywiście spodziewać, że emisje Chin będą się zwiększały wraz ze wzrostem gospodarki, ponieważ, jak podkreślał to w ubiegłym roku w Brukseli Ian Cronshaw, przewodniczący IEA Energy Diversification Division, zużycie energii na jednego mieszkańca wynosi tam wciąż zaledwie 1/3 średniego zużycia w krajach OECD. W najnowszym World Energy Outlook IEA szacuje, że zapotrzebowanie na energię w Chinach wzrośnie do 2035 roku o 75% (co będzie odpowiadało 22% światowego zapotrzebowania na energię).
Obawy budzi fakt, że aby sprostać takiemu zapotrzebowaniu na energię Chiny planują budowę nowych elektrowni węglowych o łącznej mocy 600 GW (600 000 MW) co jest równoważne obecnej łącznej mocy UE, USA i Japonii. Równocześnie jednak, kraj ten znajduje się na drodze do pozycji światowego lidera, jeśli chodzi o technologie związane z czystą energią. Dwunasty plan pięcioletni Chin zakłada budowę 70 GW mocy z energii wiatrowej oraz 5 GW z energii słonecznej do roku 2015.
Chiny, podobnie jak inne najważniejsze kraje rozwijające się, podejmują zdecydowane działania zapobiegające zmianom klimatu i deklarują wysokie cele redukcyjne:
Zobowiązania redukcyjne Chin wynikające z porozumienia kopenhaskiego:
- obniżenie carbon intensity (emisje przypadające na każdą jednostkę wytworzonego PKB) o 40-45% do 2020 r. w stosunku do poziomu z 2005 r.;
- zwiększenie udziału energii ze źródeł odnawialnych w zużyciu energii pierwotnej do 15% do 2020 r.;
- zwiększenie zalesienia kraju o 40 mln hektarów, i zwiększenie objętości lasów o 1,3 mld m3 do 2020 r. w stosunku do 2005 r.
Cele krótkoterminowe:
- 17% redukcji carbon intensity i 16% redukcji energy intensity (energochłoności gospodarki) do 2015 r.;
- zwiększenie efektywności energetycznej – zmniejszenie zużycia energii o 20% na jednostkę wytwarzanego PKB w latach 2005-2010.
Starajmy się unikać popularnych ostatnio argumentów w rodzaju „po co mamy przeciwdziałać zmianom klimatu, jeśli inni tego nie robią". Negatywne skutki zmian klimatu, a w tym rosnące globalne ocieplenie, to nasz wspólny problem i wszystkie kraje są odpowiedzialne za swoje działania. Warto również wyjść poza za stereotypowe myślenie i dokładniej przyjrzeć się działaniom innych, bo może się okazać, że wkrótce to Europa zostanie w tyle.
Więcej o krajach rozwijających się jako przyszłych liderach ochrony klimatu można znaleźć w raporcie opracowanym przez Greenpeace: www.chronmyklimat.pl/ngos/10785-kraje_rozwijajace_sie_przyszlymi_liderami_ochrony_klimatu_
Redakcja ChronmyKlimat.pl zezwala na przedruk tego artykułu, pod warunkiem podania źródła tekstu i zamieszczenia linku do portalu lub podlinkowanego logotypu.
Podziel się swoją opinią
Za treść materiału odpowiada wyłącznie Fundacja – Instytut na Rzecz Ekorozwoju
![](/content/galeria/389/0/green-energy-congress-23092021-2.png)
![](/content/galeria/389/0/chronmyklimatcircle-kopiazl.jpg)
Newsletter
Patronaty
Kalendarium
- PN
- WT
- ŚR
- CZ
- PT
- SO
- ND
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
Projekty
![]() |
ChronmyKlimat.pl wersja 2.0 – portal na temat zmian klimatu dla społeczeństwa i biznesu. © Copyright Fundacja Instytut na rzecz Ekorozwoju |
Redakcja: ul. Nabielaka 15 lok. 1, 00-743 Warszawa, tel. +48 +22 8510402, -03, -04, fax +48 +22 8510400, portal@chronmyklimat.pl |
RSS
Polityka prywatności