- Kalendarium
-
Debaty
- Czy Polska będzie "Fit for 55%"?
- Efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii w budynku wielorodzinnym
- Gospodarowanie wodą w budynku wielorodzinnym
- Jak przeciwdziałać ubóstwu energetycznemu i zanieczyszczeniom powietrza
- Szanse rozwoju energetyki morskiej w Polsce
- E-mobility – czy tylko samochód elektryczny?
- Zielone finansowanie
- Gospodarka o obiegu zamkniętym
- Czy planowanie przestrzenne w Polsce da się naprawić?
- Czy transformacja energetyczna w Polsce oznacza wzrost bezrobocia?
- Roślinność na wokół i w budynku wielorodzinnym
- Fundusze unijne na gospodarkę niskoemisyjną
- Ekologia w modzie i tekstyliach
- Seminarium naukowe: Co ekstremalne zjawiska pogodowe mówią nam o zmianach klimatu?
- Woda w mieście - jak ją zagospodarować
- Senior czuje dobry klimat
- Przyszłość ciepłownictwa w Polsce
- Jak zmniejszyć ubóstwo energetyczne?
- Jak osiągnąć neutralny dla klimatu transport w ciągu najbliższych 30 lat?
- Jaki rynek pracy po węglu?
- Czy polska gospodarka może działać bez węgla?
- Jaką energetykę warto dotować?
- Dlaczego węgiel tanieje?
- Zielone miejsca pracy
- Miasto bez samochodu?
- Śląsk - co po węglu?
- Ustawa o energetyce odnawialnej
- Ile powinien kosztować prąd
- Szczyt klimatyczny w Limie
- Węgiel a zdrowie
- Efektywność szansą dla gospodarki
- Energetyka rozproszona
- Polska wobec celów 2030
- Biblioteka
- Wideo
- Patronaty
- Projekty
- O serwisie
- Opinie
- Aktualności
- Efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii w budynku wielorodzinnym
- Gospodarowanie wodą w budynku wielorodzinnym
- Jak przeciwdziałać ubóstwu energetycznemu i zanieczyszczeniom powietrza
- Szanse rozwoju energetyki morskiej w Polsce
- E-mobility – czy tylko samochód elektryczny?
- Zielone finansowanie
- Gospodarka o obiegu zamkniętym
- Czy planowanie przestrzenne w Polsce da się naprawić?
- Czy transformacja energetyczna w Polsce oznacza wzrost bezrobocia?
- Roślinność na wokół i w budynku wielorodzinnym
- Fundusze unijne na gospodarkę niskoemisyjną
- Ekologia w modzie i tekstyliach
- Seminarium naukowe: Co ekstremalne zjawiska pogodowe mówią nam o zmianach klimatu?
- Woda w mieście - jak ją zagospodarować
- Senior czuje dobry klimat
- Przyszłość ciepłownictwa w Polsce
- Jak zmniejszyć ubóstwo energetyczne?
- Jak osiągnąć neutralny dla klimatu transport w ciągu najbliższych 30 lat?
- Czy Polska będzie "Fit for 55%"?
- Jaki rynek pracy po węglu?
- Czy polska gospodarka może działać bez węgla?
- Jaką energetykę warto dotować?
- Dlaczego węgiel tanieje?
- Zielone miejsca pracy
- Miasto bez samochodu?
- Śląsk - co po węglu?
- Ustawa o energetyce odnawialnej
- Ile powinien kosztować prąd
- Szczyt klimatyczny w Limie
- Węgiel a zdrowie
- Efektywność szansą dla gospodarki
- Energetyka rozproszona
- Polska wobec celów 2030
Aktualności
Przygotowania do Konferencji Klimatycznej COP 16 - relacja Ministerstwa Środowiska (8682)
2010-08-19Drukuj
Przedstawiciele prawie wszystkich krajów świata spotkali się w Bonn na kolejnej sesji globalnych negocjacji klimatycznych ONZ. Bonn Climate Change Talks były przedostatnim spotkaniem przed zaplanowaną na grudzień tego roku XVI Konferencją Stron Konwencji Klimatycznej (COP16) w Cancun w Meksyku.
źródło: Ministerstwo Środowiska
www.mos.gov.pl
Bonn Climate Change Talks zakończyły się 6 sierpnia br. Społeczność międzynarodowa wciąż pracuje, aby stworzyć nowy klimatyczny ład. Wszystkie strony deklarują potrzebę, a także wolę polityczną, zawarcia jak najszybciej prawnie wiążącego porozumienia klimatycznego. Podczas ostatniej sesji negocjacyjnej Konwencji Klimatycznej ONZ w Bonn zainicjowano działanie grup pracujących bezpośrednio nad tekstem porozumienia.
Kwestia drugiego okresu zobowiązań Kioto należy do najtrudniejszych w prowadzonych negocjacjach. Istotnym elementem negocjacji są kwestie kontynuacji zobowiązań redukcyjnych dla państw sygnatariuszy Protokołu z Kioto. W opinii grupy krajów rozwijających się zawarcie porozumienia co do drugiego okresu zobowiązań będzie testem wiarygodności deklaracji składanych przez kraje rozwinięte, a także warunkiem zawarcia w 2011 roku nowego porozumienia globalnego.
Wobec braku innego prawnie wiążącego instrumentu, kraje rozwijające się obawiają się, że jeśli nie uzgodniono by nowych zobowiązań redukcyjnych na lata 2013-2020 zgodnie z Protokołem z Kioto, zniknąłby jakikolwiek przymus prawny, nie tylko do redukowania emisji przez kraje rozwinięte, ale także do realizacji w krajach rozwijających się projektów redukujących emisję i skutkujących przekazywaniem do nich nowoczesnych technologii.
Większości stron zależy także na uniknięciu sytuacji luki czasowej pomiędzy wygaśnięciem zobowiązań okresu Kioto (lata 2008-2012), a wejściem w życie nowego porozumienia. Powodowałoby to istotne trudności polityczne, przede wszystkim w negocjacjach, ale także w realizacji projektów zgodnych z mechanizmami elastycznymi Protokołu z Kioto (JI – wspólne wdrożenia, CDM – mechanizm czystego rozwoju, ET – handel emisjami).
UE oraz Polska są gotowe przyjąć zobowiązania drugiego okresu zobowiązań Kioto wskazując jednak na konieczność uzgodnienia zaangażowania się w porównywalny sposób tych, którzy do tej pory pozostawali poza Protokołem (przede wszystkim USA), a także poprawienia niektórych zapisów, tak aby uzyskać jeszcze większą efektywność działań redukcyjnych. Chodzi tu przede wszystkim o zasady rozliczania emisji z LULUCF – użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa (w Polsce – tylko z leśnictwa) oraz zagwarantowanie takiego sposobu rozliczania nadwyżek uprawnień emisyjnych AAU z pierwszego okresu zobowiązań, aby nie osłabić wysiłków redukcyjnych państwa - strony Konwencji Klimatycznej. Warunki stawiane przez UE mają na celu nie tylko wzmocnienie tzw. „integralności środowiskowej” całego systemu, ale także zapewnienie porównywalnych warunków konkurencyjnych dla przedsiębiorców z UE.
Bliskie uzgodnienia są zasady nowego mechanizmu technologicznego. Powstanie Techniczny Komitet Wykonawczy mający za zadanie uzgadniać politykę technologiczną z punktu widzenia celów klimatycznych (zarówno w zakresie ograniczania emisji jak i adaptacji do zmian klimatu), a także skutków społecznych i ekonomicznych dla krajów rozwijających się absorbujących pomoc. Będzie on wspierany przez Centrum koordynujące przepływ informacji pomiędzy siecią centrów krajowych i regionalnych (instytuty, uczelnie, ośrodki informacyjne, biura doradcze itd.).
Jedną z najważniejszych kwestii wciąż podnoszonych przez kraje rozwijające się jest dostępność (z uwagi na koszt) najnowocześniejszych technologii, a także konieczność wypracowania jasnych powiązań pomiędzy mechanizmem technologicznym a finansowym.
Bez rozstrzygnięcia pozostają nadal kwestie: poziomu ambicji działań redukcyjnych i zagregowania wysiłków krajów rozwiniętych, stworzenia mechanizmu „ubezpieczeniowego” od strat i zniszczeń powodowanych w krajach rozwijających się przez ekstremalne zjawiska atmosferyczne przypisywane zmianom klimatu, a także przez wzrost poziomu morza oraz przyjęcia granicy wzrostu średniej temperatury 1,5 °C, zamiast obecnych 2°C. Skutkiem takiej zmiany byłoby przyjęcie bezpiecznej granicy koncentracji gazów cieplarnianych w atmosferze 350 ppm, zamiast 450 ppm; zasad włączenia międzynarodowego transportu morskiego oraz lotnictwa do globalnych wysiłków redukcyjnych.
Negocjacje w zakresie mechanizmu technologicznego, włączenia lotnictwa i międzynarodowego transportu morskiego, a także mechanizmów rynkowych i pozarynkowych, prowadził w imieniu UE Tomasz Chruszczow, dyrektor Departamentu Zmian Klimatu i Ochrony Atmosfery w MŚ.
Negocjatorzy wiele nadziei wiążą z kolejną, bezpośrednio poprzedzającą szczyt w Meksyku październikową sesją (4- 9 października), której gospodarzem będą Chiny.
Przewidywanym efektem tegorocznego szczytu klimatycznego w Meksyku będzie podjęcie przez COP16 szeregu decyzji w sprawach transferu technologii, mechanizmu finansowego, adaptacji, budowy potencjału w krajach rozwijających się, zasady monitorowania, raportowania i weryfikacji efektów.
COP16 przyjmie też mandat dla kontynuowania negocjacji w 2011 roku, w którym zostaną określone ramy dla przyszłego porozumienia klimatycznego, w tym cele redukcyjne dla krajów rozwiniętych i rozwijających się. Uzgodni także tryb pracy negocjatorów do kolejnej konferencji stron COP17, który odbędzie się w 2011 roku w Afryce Południowej.
Jeśli dojdzie do sfinalizowania nowego porozumienia klimatycznego w Johannesburgu w grudniu 2011 r. Polska, sprawująca w tym czasie przewodnictwo w Radzie UE, ma szansę odegrać historyczną rolę przyczyniając się wraz z innymi państwami członkowskimi UE do uzgodnienia nowego ładu klimatycznego.
Kwestia drugiego okresu zobowiązań Kioto należy do najtrudniejszych w prowadzonych negocjacjach. Istotnym elementem negocjacji są kwestie kontynuacji zobowiązań redukcyjnych dla państw sygnatariuszy Protokołu z Kioto. W opinii grupy krajów rozwijających się zawarcie porozumienia co do drugiego okresu zobowiązań będzie testem wiarygodności deklaracji składanych przez kraje rozwinięte, a także warunkiem zawarcia w 2011 roku nowego porozumienia globalnego.
Wobec braku innego prawnie wiążącego instrumentu, kraje rozwijające się obawiają się, że jeśli nie uzgodniono by nowych zobowiązań redukcyjnych na lata 2013-2020 zgodnie z Protokołem z Kioto, zniknąłby jakikolwiek przymus prawny, nie tylko do redukowania emisji przez kraje rozwinięte, ale także do realizacji w krajach rozwijających się projektów redukujących emisję i skutkujących przekazywaniem do nich nowoczesnych technologii.
Większości stron zależy także na uniknięciu sytuacji luki czasowej pomiędzy wygaśnięciem zobowiązań okresu Kioto (lata 2008-2012), a wejściem w życie nowego porozumienia. Powodowałoby to istotne trudności polityczne, przede wszystkim w negocjacjach, ale także w realizacji projektów zgodnych z mechanizmami elastycznymi Protokołu z Kioto (JI – wspólne wdrożenia, CDM – mechanizm czystego rozwoju, ET – handel emisjami).
UE oraz Polska są gotowe przyjąć zobowiązania drugiego okresu zobowiązań Kioto wskazując jednak na konieczność uzgodnienia zaangażowania się w porównywalny sposób tych, którzy do tej pory pozostawali poza Protokołem (przede wszystkim USA), a także poprawienia niektórych zapisów, tak aby uzyskać jeszcze większą efektywność działań redukcyjnych. Chodzi tu przede wszystkim o zasady rozliczania emisji z LULUCF – użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa (w Polsce – tylko z leśnictwa) oraz zagwarantowanie takiego sposobu rozliczania nadwyżek uprawnień emisyjnych AAU z pierwszego okresu zobowiązań, aby nie osłabić wysiłków redukcyjnych państwa - strony Konwencji Klimatycznej. Warunki stawiane przez UE mają na celu nie tylko wzmocnienie tzw. „integralności środowiskowej” całego systemu, ale także zapewnienie porównywalnych warunków konkurencyjnych dla przedsiębiorców z UE.
Bliskie uzgodnienia są zasady nowego mechanizmu technologicznego. Powstanie Techniczny Komitet Wykonawczy mający za zadanie uzgadniać politykę technologiczną z punktu widzenia celów klimatycznych (zarówno w zakresie ograniczania emisji jak i adaptacji do zmian klimatu), a także skutków społecznych i ekonomicznych dla krajów rozwijających się absorbujących pomoc. Będzie on wspierany przez Centrum koordynujące przepływ informacji pomiędzy siecią centrów krajowych i regionalnych (instytuty, uczelnie, ośrodki informacyjne, biura doradcze itd.).
Jedną z najważniejszych kwestii wciąż podnoszonych przez kraje rozwijające się jest dostępność (z uwagi na koszt) najnowocześniejszych technologii, a także konieczność wypracowania jasnych powiązań pomiędzy mechanizmem technologicznym a finansowym.
Bez rozstrzygnięcia pozostają nadal kwestie: poziomu ambicji działań redukcyjnych i zagregowania wysiłków krajów rozwiniętych, stworzenia mechanizmu „ubezpieczeniowego” od strat i zniszczeń powodowanych w krajach rozwijających się przez ekstremalne zjawiska atmosferyczne przypisywane zmianom klimatu, a także przez wzrost poziomu morza oraz przyjęcia granicy wzrostu średniej temperatury 1,5 °C, zamiast obecnych 2°C. Skutkiem takiej zmiany byłoby przyjęcie bezpiecznej granicy koncentracji gazów cieplarnianych w atmosferze 350 ppm, zamiast 450 ppm; zasad włączenia międzynarodowego transportu morskiego oraz lotnictwa do globalnych wysiłków redukcyjnych.
Negocjacje w zakresie mechanizmu technologicznego, włączenia lotnictwa i międzynarodowego transportu morskiego, a także mechanizmów rynkowych i pozarynkowych, prowadził w imieniu UE Tomasz Chruszczow, dyrektor Departamentu Zmian Klimatu i Ochrony Atmosfery w MŚ.
Negocjatorzy wiele nadziei wiążą z kolejną, bezpośrednio poprzedzającą szczyt w Meksyku październikową sesją (4- 9 października), której gospodarzem będą Chiny.
Przewidywanym efektem tegorocznego szczytu klimatycznego w Meksyku będzie podjęcie przez COP16 szeregu decyzji w sprawach transferu technologii, mechanizmu finansowego, adaptacji, budowy potencjału w krajach rozwijających się, zasady monitorowania, raportowania i weryfikacji efektów.
COP16 przyjmie też mandat dla kontynuowania negocjacji w 2011 roku, w którym zostaną określone ramy dla przyszłego porozumienia klimatycznego, w tym cele redukcyjne dla krajów rozwiniętych i rozwijających się. Uzgodni także tryb pracy negocjatorów do kolejnej konferencji stron COP17, który odbędzie się w 2011 roku w Afryce Południowej.
Jeśli dojdzie do sfinalizowania nowego porozumienia klimatycznego w Johannesburgu w grudniu 2011 r. Polska, sprawująca w tym czasie przewodnictwo w Radzie UE, ma szansę odegrać historyczną rolę przyczyniając się wraz z innymi państwami członkowskimi UE do uzgodnienia nowego ładu klimatycznego.
źródło: Ministerstwo Środowiska
www.mos.gov.pl
Udostępnij wpis swoim znajomym!
Podziel się swoją opinią
Za treść materiału odpowiada wyłącznie Fundacja – Instytut na Rzecz Ekorozwoju
![](/content/galeria/389/0/green-energy-congress-23092021-2.png)
![](/content/galeria/389/0/chronmyklimatcircle-kopiazl.jpg)
Newsletter
Patronaty
Kalendarium
- PN
- WT
- ŚR
- CZ
- PT
- SO
- ND
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
Projekty
![]() |
ChronmyKlimat.pl wersja 2.0 – portal na temat zmian klimatu dla społeczeństwa i biznesu. © Copyright Fundacja Instytut na rzecz Ekorozwoju |
Redakcja: ul. Nabielaka 15 lok. 1, 00-743 Warszawa, tel. +48 +22 8510402, -03, -04, fax +48 +22 8510400, portal@chronmyklimat.pl |
RSS
Polityka prywatności