- Kalendarium
-
Debaty
- Czy Polska będzie "Fit for 55%"?
- Efektywność energetyczna i odnawialne źródła energii w budynku wielorodzinnym
- Gospodarowanie wodą w budynku wielorodzinnym
- Jak przeciwdziałać ubóstwu energetycznemu i zanieczyszczeniom powietrza
- Szanse rozwoju energetyki morskiej w Polsce
- E-mobility – czy tylko samochód elektryczny?
- Zielone finansowanie
- Gospodarka o obiegu zamkniętym
- Czy planowanie przestrzenne w Polsce da się naprawić?
- Czy transformacja energetyczna w Polsce oznacza wzrost bezrobocia?
- Roślinność na wokół i w budynku wielorodzinnym
- Fundusze unijne na gospodarkę niskoemisyjną
- Ekologia w modzie i tekstyliach
- Seminarium naukowe: Co ekstremalne zjawiska pogodowe mówią nam o zmianach klimatu?
- Woda w mieście - jak ją zagospodarować
- Senior czuje dobry klimat
- Przyszłość ciepłownictwa w Polsce
- Jak zmniejszyć ubóstwo energetyczne?
- Jak osiągnąć neutralny dla klimatu transport w ciągu najbliższych 30 lat?
- Jaki rynek pracy po węglu?
- Czy polska gospodarka może działać bez węgla?
- Jaką energetykę warto dotować?
- Dlaczego węgiel tanieje?
- Zielone miejsca pracy
- Miasto bez samochodu?
- Śląsk - co po węglu?
- Ustawa o energetyce odnawialnej
- Ile powinien kosztować prąd
- Szczyt klimatyczny w Limie
- Węgiel a zdrowie
- Efektywność szansą dla gospodarki
- Energetyka rozproszona
- Polska wobec celów 2030
- Biblioteka
- Wideo
- Patronaty
- Projekty
- O serwisie
- Opinie
Aktualności
Energetyka jądrowa w krajach skandynawskich a debata publiczna w Polsce (9909)
2010-10-19Drukuj
Rozwój i sytuacja energetyki jądrowej w krajach skandynawskich nie są jednolite. W Szwecji i Finlandii nikt nie poddaje już w wątpliwość słuszności budowy elektrowni jądrowych, Dania już wiele lat temu po konsultacjach społecznych zdecydowała się ich w ogóle nie wznosić. Polska wciąż czeka na publiczną debatę na ten temat. Próbą podjęcia takiej dyskusji było spotkanie „Atom krąży po Polsce”, zorganizowane 14 października 2010 w Warszawie przez Instytut na rzecz Ekorozwoju i Fundację im. Heinricha Bölla.
Agata Golec dla ChronmyKlimat.pl
źródło: materiały konferencyjne
W Szwecji, gdzie referendum w 1980 omal nie przekreśliło przyszłości energetyki jądrowej, prawie połowa wykorzystywanej energii pochodzi obecnie z elektrowni atomowych: w 2008 roku pokrywały one 42% zapotrzebowania. Zaprezentowana przez rząd w lutym 2009 nowa polityka energetyczna i klimatyczna („A sustainable energy and climate policy for the environment, competitiveness and long-term stability”) bierze pod uwagę energię atomową – anulowany zostaje akt wycofania z energetyki jądrowej z 1997 roku („The Nuclear Phase-Out Act”) i pozwala się na budowę nowych reaktorów i wymianę starych pod warunkiem, że nie będą one finansowane z dotacji rządowych. Pozostaje pytanie, czym tak naprawdę są „dotacje” i kto pokryje koszty składowania odpadów radioaktywnych. Ponadto, kto poniesie odpowiedzialność za wypadki i ich konsekwencje? Dyskusja w Szwecji obraca się obecnie głównie wokół kwestii finansowych.
Podobnie jak w Szwecji, w Finlandii nikt nie poddaje już w wątpliwość słuszności budowy elektrowni jądrowych – obecnie debaty dotyczą przede wszystkim ilości nowych reaktorów i oczywiście kosztów. 1 lipca 2010 parlament fiński podjął decyzję o budowie dwóch kolejnych reaktorów jądrowych (szóstego i siódmego w kraju), podczas gdy obecnie ze względów bezpieczeństwa nie została ukończona jeszcze budowa piątego reaktora, trzeciego na wyspie Olkiluoto.
Królestwo Danii nie posiada natomiast ani jednej elektrowni jądrowej (kupuje jednak część energii z elektrowni atomowych w Niemczech i Szwecji). Pod koniec lat 70-tych duńska opinia publiczna wypowiedziała się przeciwko energetyce jądrowej, a w roku 1985 duński parlament zadecydował nie budować w kraju elektrowni atomowych. Od tej pory stopniowo podnosi się ogólną efektywność energetyczną oraz efektywność grzewczą w domach, ulepsza się system ciepłowniczy i zwiększa wykorzystanie odnawialnych źródeł energii. Obecnym celem Danii jest całkowite odcięcie się od węgla, ropy i gazu do roku 2050, przy równoczesnej rezygnacji z energii atomowej.
Przedstawiony 16 sierpnia 2010 projekt „Programu Polskiej Energetyki Jądrowej” wzbudza wiele kontrowersji, wciąż jednak brak w Polsce otwartej publicznej debaty na ten temat. Próbą podjęcia takiej dyskusji było spotkanie „Atom krąży po Polsce” zorganizowane 14 października 2010 w Warszawie przez Instytut na rzecz Ekorozwoju i Fundację im. Heinricha Bölla. Podczas niego przedstawiciele krajów skandynawskich: Tomas Kaberger ze Szwedzkiej Agencji Energetycznej, Ulla Ulla Sirkeinen z Konfederacji Fińskich Przemysłów EK oraz Gynnar Olesen z duńskiego oddziału INFORSE-Europa przedstawili sytuację energetyki jądrowej w tej części Europy. Prawdziwa dyskusja rozgorzała jednak po wystąpieniu Jana Haverkampa z Greenpeace Europa, który mówił o prawie do debaty społecznej na temat elektrowni jądrowych i o potrzebie przeprowadzenia takiej debaty w Polsce.
Haverkamp podkreślił, że debata taka powinna wykraczać poza grono ekspertów, ponieważ dopiero wtedy można zwrócić uwagę na wiele aspektów, które pomija się w naukowych dyskusjach. Fakt, że konsekwencje wprowadzenia energetyki jądrowej dotykają bezpośrednio społeczeństwa (odpady, eliminacja innych technologii, koszty) czyni oczywistym prawo tego społeczeństwa do głosu w momencie podejmowania decyzji. Co więcej, świadomość społeczna jest niezwykle ważna w sytuacjach awaryjnych, a budować ją należy właśnie przez uczestnictwo w procesie planowania.
„Energetyka jądrowa wymaga niezwykle skomplikowanych technologii, a wielu podejmujących decyzje w tej sprawie ma niestety klapki na oczach. Aktywny udział społeczeństwa może pomóc przełamać tę tendencję”, zauważył Haverkamp i dodał, że obecna sytuacja w Polsce, gdzie decyzje podejmuje niewielkie lobby popierane przez rząd, bez krytycznej debaty publicznej, przypomina mu to, co działo się przed rokiem 1989.
Podobnie jak w Szwecji, w Finlandii nikt nie poddaje już w wątpliwość słuszności budowy elektrowni jądrowych – obecnie debaty dotyczą przede wszystkim ilości nowych reaktorów i oczywiście kosztów. 1 lipca 2010 parlament fiński podjął decyzję o budowie dwóch kolejnych reaktorów jądrowych (szóstego i siódmego w kraju), podczas gdy obecnie ze względów bezpieczeństwa nie została ukończona jeszcze budowa piątego reaktora, trzeciego na wyspie Olkiluoto.
Królestwo Danii nie posiada natomiast ani jednej elektrowni jądrowej (kupuje jednak część energii z elektrowni atomowych w Niemczech i Szwecji). Pod koniec lat 70-tych duńska opinia publiczna wypowiedziała się przeciwko energetyce jądrowej, a w roku 1985 duński parlament zadecydował nie budować w kraju elektrowni atomowych. Od tej pory stopniowo podnosi się ogólną efektywność energetyczną oraz efektywność grzewczą w domach, ulepsza się system ciepłowniczy i zwiększa wykorzystanie odnawialnych źródeł energii. Obecnym celem Danii jest całkowite odcięcie się od węgla, ropy i gazu do roku 2050, przy równoczesnej rezygnacji z energii atomowej.
Przedstawiony 16 sierpnia 2010 projekt „Programu Polskiej Energetyki Jądrowej” wzbudza wiele kontrowersji, wciąż jednak brak w Polsce otwartej publicznej debaty na ten temat. Próbą podjęcia takiej dyskusji było spotkanie „Atom krąży po Polsce” zorganizowane 14 października 2010 w Warszawie przez Instytut na rzecz Ekorozwoju i Fundację im. Heinricha Bölla. Podczas niego przedstawiciele krajów skandynawskich: Tomas Kaberger ze Szwedzkiej Agencji Energetycznej, Ulla Ulla Sirkeinen z Konfederacji Fińskich Przemysłów EK oraz Gynnar Olesen z duńskiego oddziału INFORSE-Europa przedstawili sytuację energetyki jądrowej w tej części Europy. Prawdziwa dyskusja rozgorzała jednak po wystąpieniu Jana Haverkampa z Greenpeace Europa, który mówił o prawie do debaty społecznej na temat elektrowni jądrowych i o potrzebie przeprowadzenia takiej debaty w Polsce.
Haverkamp podkreślił, że debata taka powinna wykraczać poza grono ekspertów, ponieważ dopiero wtedy można zwrócić uwagę na wiele aspektów, które pomija się w naukowych dyskusjach. Fakt, że konsekwencje wprowadzenia energetyki jądrowej dotykają bezpośrednio społeczeństwa (odpady, eliminacja innych technologii, koszty) czyni oczywistym prawo tego społeczeństwa do głosu w momencie podejmowania decyzji. Co więcej, świadomość społeczna jest niezwykle ważna w sytuacjach awaryjnych, a budować ją należy właśnie przez uczestnictwo w procesie planowania.
„Energetyka jądrowa wymaga niezwykle skomplikowanych technologii, a wielu podejmujących decyzje w tej sprawie ma niestety klapki na oczach. Aktywny udział społeczeństwa może pomóc przełamać tę tendencję”, zauważył Haverkamp i dodał, że obecna sytuacja w Polsce, gdzie decyzje podejmuje niewielkie lobby popierane przez rząd, bez krytycznej debaty publicznej, przypomina mu to, co działo się przed rokiem 1989.
Agata Golec dla ChronmyKlimat.pl
źródło: materiały konferencyjne
Udostępnij wpis swoim znajomym!
Podziel się swoją opinią
Za treść materiału odpowiada wyłącznie Fundacja – Instytut na Rzecz Ekorozwoju
![](/content/galeria/389/0/green-energy-congress-23092021-2.png)
![](/content/galeria/389/0/chronmyklimatcircle-kopiazl.jpg)
Newsletter
Patronaty
Kalendarium
- PN
- WT
- ŚR
- CZ
- PT
- SO
- ND
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0
Warning: Illegal string offset 'dzien' in /tpl_c/%%58^58D^58DE6355%%kalendarz.tpl.php on line 31
0- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
Projekty
![]() |
ChronmyKlimat.pl wersja 2.0 – portal na temat zmian klimatu dla społeczeństwa i biznesu. © Copyright Fundacja Instytut na rzecz Ekorozwoju |
Redakcja: ul. Nabielaka 15 lok. 1, 00-743 Warszawa, tel. +48 +22 8510402, -03, -04, fax +48 +22 8510400, portal@chronmyklimat.pl |
RSS
Polityka prywatności