Dlaczego węgiel tanieje?
Pochłanianie CO2 przez lasy wsparciem dla krajów w wywiązywaniu się z zobowiązań redukcyjnych w ramach protokołu z Kioto (11790)
2010-12-02
Znaczenie sekwestracji dwutlenku węgła przez lasy i zadrzewienia w procesie zmian klimatycznych jest niewątpliwe i potwierdzone naukowo. Emisja netto dwutlenku węgla związana z procesami wylesiania i degradacji lasów stanowić może – w zależności od cytowanego źródła – od 18 do 25% światowej emisji gazów cieplarnianych. Stąd jedną z kluczowych korzyści wynikającą dla sektora leśnego z wynegocjowania protokołu z Kioto była decyzja o włączeniu pochłaniania dwutlenku węgla związanego z zalesianiem oraz antropogenicznymi działaniami z zakresu gospodarki leśnej do krajowych bilansów gazów cieplarnianych w latach 2008-2012.
Zwróćmy uwagę, że w ramach Konwencji klimatycznej UNFCCC kraje sygnatariusze raportują wielkości emisji i pochłaniania CO2 z sektora leśnego już od wielu lat nie mogąc jednak wykorzystać oszacowanej sekwestracji węgla do pomniejszenia emisji w krajowych bilansach. Istnieje jednak pewne ograniczenie w zapisach protokołu z Kioto - wskazane działania zwiększające pochłanianie węgla w ekosystemach leśnych poprzez zalesienia zostały przypisane wyłącznie do powierzchni leśnych objętych takimi działaniami od roku 1990, a w przypadku gospodarki leśnej – nałożono na kraje roczne limity pochłaniania węgla.
Możliwość generowania i włączenia jednostek pochłaniania węgla (tzw. RMU) do krajowych systemów handlu emisjami stymuluje zmiany w gospodarce leśnej w kierunku wykorzystania metod zwiększających potencjalne możliwości pochłaniania i składowania dwutlenku węgla przez roślinność leśną danej strefy klimatycznej. Konieczna w tym zakresie staje się analiza działań związanych z szeroko rozumianą ochroną lasów, jako typowych działań antropogenicznych mogących hamować niekorzystny wpływ zarówno czynników biotycznych, jak i antropogenicznych, na zdolność absorpcji CO2 przez ekosystemy leśne.
Metodologia szacowania bilansu węgla z ekosystemów leśnych jest stale uzupełniana o nowe wyniki badań dotyczące ilości węgla pierwiastkowego zawartego w poszczególnych elementach ekosystemów, jak np. w glebie, ściółce czy martwym drewnie, co sprzyja zmniejszaniu niepewności uzyskanych wyników bilansów węgla. Ponadto szacowanie emisji i pochłaniania dwutlenku węgla oraz określanie kierunków ich zmian związanych z prowadzoną gospodarką leśną oraz zrównoważoną działalnością w zakresie zarządzania gruntami leśnymi w ramach obecnego systemu sprawozdawczości do protokołu z Kioto może wspomóc sformułować nowe wytyczne – zarówno polityczne jak i naukowe – inicjujące redukcję emisji z wylesiania i degradacji gruntów leśnych również w krajach rozwijających się.
Marcin Żaczek
KASHUE-KOBiZE dla ChronmyKlimat.pl
Autor pracuje w KASHUE-KOBIZE.
Poglądy wyrazone w artykule są własnymi poglądami autora i nie należy ich utożsamiać z oficjalnym stanowiskiem KASHUE-KOBIZE ani polskiego rządu.
Możliwość generowania i włączenia jednostek pochłaniania węgla (tzw. RMU) do krajowych systemów handlu emisjami stymuluje zmiany w gospodarce leśnej w kierunku wykorzystania metod zwiększających potencjalne możliwości pochłaniania i składowania dwutlenku węgla przez roślinność leśną danej strefy klimatycznej. Konieczna w tym zakresie staje się analiza działań związanych z szeroko rozumianą ochroną lasów, jako typowych działań antropogenicznych mogących hamować niekorzystny wpływ zarówno czynników biotycznych, jak i antropogenicznych, na zdolność absorpcji CO2 przez ekosystemy leśne.
Metodologia szacowania bilansu węgla z ekosystemów leśnych jest stale uzupełniana o nowe wyniki badań dotyczące ilości węgla pierwiastkowego zawartego w poszczególnych elementach ekosystemów, jak np. w glebie, ściółce czy martwym drewnie, co sprzyja zmniejszaniu niepewności uzyskanych wyników bilansów węgla. Ponadto szacowanie emisji i pochłaniania dwutlenku węgla oraz określanie kierunków ich zmian związanych z prowadzoną gospodarką leśną oraz zrównoważoną działalnością w zakresie zarządzania gruntami leśnymi w ramach obecnego systemu sprawozdawczości do protokołu z Kioto może wspomóc sformułować nowe wytyczne – zarówno polityczne jak i naukowe – inicjujące redukcję emisji z wylesiania i degradacji gruntów leśnych również w krajach rozwijających się.
Marcin Żaczek
KASHUE-KOBiZE dla ChronmyKlimat.pl
Autor pracuje w KASHUE-KOBIZE.
Poglądy wyrazone w artykule są własnymi poglądami autora i nie należy ich utożsamiać z oficjalnym stanowiskiem KASHUE-KOBIZE ani polskiego rządu.
![](/tpl/images/logo.png)
ChronmyKlimat.pl – portal na temat zmian klimatu dla społeczeństwa i biznesu. © Copyright Fundacja Instytut na rzecz Ekorozwoju
Redakcja: ul. Nabielaka 15 lok. 1, 00-743 Warszawa, tel. +48 +22 8510402, -03, -04, fax +48 +22 8510400, portal@chronmyklimat.pl